Από τον Ιάκωβο Γκούμα
Διευθύνοντα Σύμβουλο της
CompuTax Α.Ε.
Όπως πολύ καλά γνωρίζετε, όποιος γυρνάει μαθαίνει…
Νέος Εξωδικαστικός είναι στα σκαριά και θα έρθει κάποια στιγμή στη Βουλή, για να γίνει Νόμος.
Με την ελπίδα η κάθε Πολιτική Ηγεσία να μαθαίνει από τα προηγούμενα λάθη για να τα διορθώνει και να συνεχίζει τα όσα καλά διαπιστώνει, θα κάνω μία προσέγγιση στο όλο θέμα του Εξωδικαστικού Συμβιβασμού Οφειλών, έχοντας ζήσει από κοντά όλο το δράμα, έως το «κώμα», που βρίσκεται σήμερα.
Οι Ελληνικές Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις, όσες από αυτές «ανέπνεαν» ακόμα το έτος 2017, βρίσκονταν σε συνθήκες «διασωληνωμένου ασθενούς» που είχε αποκτήσει επαφή με το περιβάλλον… Χρειάζονταν βοήθεια, ουσιαστική και διαφορετική…
Εμφανίζεται λοιπόν ο Νόμος 4469/2017, με Πλατφόρμα, με Ηλεκτρονική Αίτηση, με απίστευτη Χαρτούρα, με κανόνες και με «παίκτες» που θεωρητικά είχαν συμφωνήσει ότι θα τηρήσουν τους κανόνες του Νόμου…
Οι «παίκτες» που στην ουσία ήταν οι Τράπεζες και το Δημόσιο, ΑΑΔΕ και ΚΕΑΟ δηλαδή, ήταν απολύτως ανέτοιμοι, χωρίς σχεδιασμό, χωρίς στρατηγική και χωρίς διάθεση να παίξουν τον ρόλο που ο Νόμος όριζε…
Ο Νόμος είχε σημεία δύσκολα, που η θεωρητική ερμηνεία κατά το δοκούν, κατέστρεφε την εφαρμογή του στην πράξη…
Με μεγάλη δυσκολία και πολύ κόπο, με ουσιαστική βοήθεια μόνο από τον Γραμματέα Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους κ. Φώτη Κουρμούση, τον Τάσο Πετρόπουλο, Υφυπουργό Εργασίας και τον Αντιπρόεδρο κ. Δραγασάκη όταν ανέλαβε το Υπουργείο Ανάπτυξης, ο Νόμος έγινε πιο ελκυστικός, πιο εύκολα εφαρμόσιμος, και οι ελπίδες για να βρεθεί βιώσιμη λύση για τις βιώσιμες επιχειρήσεις το καλοκαίρι του 2018, ήταν βάσιμες και σοβαρές…
Αλλά,… Από την μία οι Τράπεζες Οχυρωμένες πίσω από την Στρατηγική ΔΕΝ κουρεύω και οι Υπάλληλοι της ΑΑΔΕ με Σημαία την Στρατηγική ΔΕΝ υπογράφω, δημιουργούσαν όσα περισσότερα προβλήματα μπορούσαν, για να μην λειτουργήσει ο Εξωδικαστικός.
Πίεση στην πίεση, έγινε το βήμα του «εργαλείου»… Ένα πρόγραμμα επεξεργασίας των δεδομένων, που ό, τι έβγαζε θα το αποδέχονταν όλοι… Να λοιπόν η λύση στο πρόβλημα των ευθυνών και των Υπογραφών, που αντί για λύση όμως έγινε ταφόπλακα…
Το «εργαλείο» όμως φτιάχτηκε με τις προδιαγραφές των τραπεζών και όχι με τα όσα ο πολύπαθος Νόμος όριζε… Οι τίτλοι τέλους ήταν δεδομένοι…
Οι πληγές όμως των Ελληνικών Επιχειρήσεων υπάρχουν. Όσοι νομίζουν ότι όλα πάνε καλά, ή κοροϊδεύουν εμάς ή κοροϊδεύουν τον εαυτό τους…
Οι 120 δόσεις, αν υπάρξει φροντίδα να μπορούν να διατηρηθούν, είναι μέρος της Λύσης και όχι η Λύση…
Όλα τα παραπάνω καταγράφονται με την ελπίδα να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη…
Με την ελπίδα της Ανάγνωσης από τους Συνοδοιπόρους και την ελπίδα κατανόησης από τους Διοικούντες…