Έγιναν κι οι εκλογές καλοκαιριάτικα. Πήγαμε για το ύψιστο καθήκον και δικαίωμα, μες στη ντάλα και τον καύσωνα. Βγάλαμε νέα Κυβέρνηση. Άλλοι χαρήκαμε με το αποτέλεσμα, άλλοι απογοητευτήκαμε, άλλοι προβληματιστήκαμε, αλλά ο γέγονε, γέγονε.
Αυτό που έπρεπε, εν πάση περιπτώσει, να κάνουμε το κάναμε.
Οι καινούργιοι, τώρα, με το που ορκίστηκαν, πιάσανε δουλίτσα. Όχι, να τα λέμε όλα! Δεν έχει σημασία που σκοπεύουν να την πάνε τη βάρκα. Έτερον, εκάτερον. Πάντως, δεν την αφήσανε στο λιμάνι να σαπίζει.
Αυτά με την Κυβέρνηση. Οι απελθόντες; Οι άλλοι, λέω… Που ήταν πριν και που δεν είναι τώρα; Και πιο συγκεκριμένα, εκείνο το παιδί, ο Αλέξης, είχε κανείς νέα του; Σας ερωτώ, διότι προσωπικά κοντεύω να ξεχάσω τη φυσιογνωμία του… Πάλι καλά που γύρισε ο Γαβράς το “Adults in the room” και τον ψιλοθυμηθήκαμε. Αμυδρώς και με τη φάτσα του Μπουρδούμη…
Ποστάρει, βέβαια, που και που το κατιτίς του στο Facebook, αλλά ανάμεσα στο ένα «που» και στο άλλο «που», ποιος ζει, ποιος πεθαίνει…
Να δείτε που κάτι δεν κατάλαβε, ο έρμος: Τα μάζεψε απ’ το Μαξίμου – κύριος, δεν έχω λόγια! -, υποδέχτηκε τον καινούργιο, του ‘δειξε τα κατατόπια – όχι πως το ‘χε ανάγκη, δικό του ήταν το μαγαζί, κληρονομικώ δικαίω, απ’ το μπαμπά του-, κατέβηκε τη σκάλα αγέρωχος κι ωραίος και «σαν έτοιμος από καιρό», που λέει κι ο ποιητής,… πήγε σπίτι του!
Αυτό ήταν, σου λέει, παιδιά! Εμένα η δουλειά μου τελείωσε! Ή Πρωθυπουργός, ή τίποτα, στο ‘χω πια ορκιστεί! ‘Αι σιχτίρ! Δε με θέλετε εσείς μία, δε σας θέλω εγώ εκατό! Θα ζήσω κι εγώ τη ζωή μου. Θα κάνω διαλογισμό, γιόγκα, ρέικι. Θα μάθω Αγγλικά, που το ‘χω και καημό. Αντιπολίτευση πάντως ΔΕΝ θα κάνω!
Αυτό το μήνυμα εκπέμπει, ο κατά τα λοιπά συμπαθής Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Εάν όντως αυτό είναι το μήνυμα, πάσο και το κατανοήσαμε… Αν όμως όχι, κάτι δεν κάνει καλά…
Τώρα, αν τους ρωτήσεις εκεί στην Κουμουνδούρου, θα σου απαντήσουν ότι αυτοί είναι υπεράνω… Δεν θα κάνουν σκληρή αντιπολίτευση, αυτοί… Δεν θα πέσουν τόσο χαμηλά, αυτοί… Γιατί έχουν Πολιτικό Πολιτισμό, αυτοί… Γι’ αυτό, λέω ‘γω, εσείς θα μείνετε πολιτισμένοι και οι άλλοι, Κυβερνώντες…
Και μία τελευταία συμβουλή στον Πρόεδρο: Επειδή έσπαγα το κεφάλι μου να θυμηθώ ποιον μου θυμίζει και τελικά τον βρήκα: αν θέλει να χει ένα σπιτάκι έξω απ’ την πόλη, για να ξεκουράζεται απ’ την ξεκούραση, να το βρει στη Ραφήνα… Θα ‘χει καλή παρέα και κυρίως έμπειρη στο καθισιό…
Εσείς στο μεταξύ, ξέρετε:
Να ρωτάτε, να μαθαίνετε και να αμφισβητείτε…