ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΞΟΔΟΣ…
Πάνε τα μνημόνια. Τέλος.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Κι αν δεν πιστεύετε τον Καβάφη, ρωτήστε την πολιτική μας ηγεσία. Ήταν μια λύση τα Μνημόνια, γιατί για ό τι γινόταν και κυρίως για ό τι δεν γινόταν, έφταιγαν τα Μνημόνια. Έφταιγαν οι ξένοι, οι κακοί κι όχι οι δικοί μας οι καλοί.
Τέλειωσαν, όμως τα μνημόνια; Τα μνημόνια ναι. Η επιτήρηση όμως όχι. Επομένως, δε μπορούμε ούτε να λέμε, ούτε να κάνουμε ό τι μας καπνίσει. Πρέπει πρώτα να ρωτάμε, κατά προτίμηση ευγενικά…
Άρα και για να συνοψίσουμε: Βγήκε ο Πρωθυπουργός στη ΔΕΘ, με ένα «καλάθι» παροχών – πώς το ‘πε να δεις η κα Μπακογιάννη; – μίζερο… Βγήκε κι ο Πρόεδρος της Αντιπολίτευσης με το καρότσι του Βασιλόπουλου… Χλίδα! Βάλε και μαρμελάδες κυρ Στέφανε, βάλε και σοκολάτες και μπίρες και κρασί! Το θέμα όμως δεν είναι τι έχει το καρότσι, αλλά τι θα μπορέσεις να πάρεις στο σπίτι… Τί βαστάει η τσέπη σου να πληρώσεις, βρε αδερφέ. Οψόμεθα…
Εντωμεταξύ, οι συνταξιούχοι με κομμένη τη σύνταξη και με κομμένη την ανάσα, ακούν τον Αλέξη να τους λέει ότι ούτε θέλει, ούτε χρειάζεται να τους ξανακόψει τα κουτσουρεμένα, αλλά όπως προείπαμε, πρέπει να ρωτήσει και τους κηδεμόνες του. Έχετε παιδιά κι εγγόνια και πρέπει να το νιώσετε το παλικάρι: δε μπορεί να κάνει του κεφαλιού του. Όμως εμμέσως πλην σαφώς, μας είπε ότι επειδή η διαγωγή του μέχρι τούδε υπήρξε αρίστη, δεν θα του το χαλάσουν το χατίρι…
Ο Κυριάκος απ’ την άλλη, θέλει του χρόνου να εγκαινιάσει τη ΔΕΘ. Γιατί πώς να το κάνουμε νιώθει αδικημένος… Τιμώμενη χώρα σου λέει οι ΗΠΑ και να μην είναι αυτός Πρωθυπουργός; Να μη ζήσει τη χαρά να υμνήσει την Αμερική για τους ιστορικούς δεσμούς φιλίας με την Ελλάδα; Για τη στήριξη και τη βοήθεια; Κι όλα αυτά να τα κάνει ο Αλέξης; Ο Αλέξης που τέλειωσε το Πολυκλαδικό και ξελαρυγγιαζότανε έξω απ’ την Αμερικάνικη Πρεσβεία «φονιάδες των Λαών» κι άλλα τέτοια παρωχημένα και όχι ο Κυριάκος που τέλειωσε το Harvard;
Γι’ αυτό σας λέω: Εκλείπουν οι βάρβαροι και αγνοείται η λογική. Ζούμε το θέατρο του παραλόγου. Όταν μας ρωτούν: «είσαι μ’ εμάς ή με τους άλλους;» κι εμείς φωνάζουμε «μ’ εσάς, μ’ εσάς!!», μας απαντούν «εμείς είμαστε οι Άλλοι!». Και μη χειρότερα…
Παρόλα αυτά, μην παραιτείστε. Συνεχίστε να ρωτάτε, να μαθαίνετε και να αμφισβητείτε…